Wat Johan in zijn eerste maanden vooral opvalt, is de manier waarop OASE naast de jongere staat.

“Vernieuwend, hoe OASE werkt. Puur voor de jongere. De jongere uit een stresssituatie halen, bijvoorbeeld thuis, en de mogelijkheid geven om te spuien, te ontladen, negatieve energie kwijt te raken. Een luisterend oor bieden, samen een activiteit aangaan, aansluiten in de breedste zin van het woord... Zo krijgt de jongere weer lucht en energie.”

Ook de manier waarop de begeleiders contact maken met jongeren is hem bijgebleven.

“Het gemak waarmee de begeleiders aansluiting vinden bij deze moeilijke doelgroep. Ik benoem het, omdat dit denk ik onderschat wordt door de begeleiders zelf. Het is haast een ingesleten patroon. Een blinde vlek. Dat vind ik heel bijzonder. Door aan te sluiten, ga je de verbinding aan. Geloof me... niet iedereen kan dat.”

Daarbij benadrukt Johan ook het vertrouwen dat ouders aan OASE geven. “Realiseer je hoe moeilijk dat kan zijn voor een vader of een moeder. Besef dat. Daar heb ik ouders altijd erkenning in gegeven.”

Vanuit zijn werk- en levenservaring neemt Johan veel mee in het contact met jongeren. De theorie over weerstanden heeft hem daarbij altijd geholpen.

“Op die manier kon ik uitleggen waar bepaald gedrag bij een jongere vandaan kwam en welke functie dat gedrag had. Daar kon ik vervolgens op inspelen. Het gedrag ‘begrijpen en lezen’ gaf mij veel rust en inzicht. En die rust straalde ik uit naar de jongere.”

Tegelijkertijd blijft hij zelf ook leren. Iedere dag opnieuw.

“Ik leer nog iedere dag van onze jongeren. Hoe ze denken. Hoe naïef ze kunnen zijn. Hoe lastig het is om te reflecteren op het eigen handelen. Hoe makkelijk het is om de schuld bij een ander te leggen. Maar ook hoe mooi het is om achter negatief gedrag zoveel mooie, positieve talenten te ontdekken. Nog steeds leer ik. Je leert altijd. Je kunt niet zeggen: ‘Ik weet alles...’”

Het werken met jongeren heeft Johan altijd veel energie gegeven. Vooral het idee dat hij iets kan betekenen in hun ontwikkeling.

Diezelfde energie haalt hij uit het begeleiden van zijn collega’s. “Als ik zie én merk dat collega’s groeien en sterker worden door de begeleiding, dan ga ik met een goed gevoel naar huis.”

Voor de komende periode ziet Johan vooral kansen om OASE verder te ontwikkelen en de samenwerking binnen het hulpverleningslandschap te versterken.

“OASE moet hard werken om ‘gezien te worden’. DAT heb ik gezien. Die erkenning moet er komen. De erkenning van de ouders en de jongeren is er al. Tegelijkertijd is de hulpverlening een complex werkveld, waarin verschillende organisaties, werkwijzen en belangen samenkomen.”

Volgens Johan vraagt dat juist om samenwerking tussen alle betrokken partijen.

“Dat vraagt om goede samenwerking, open communicatie en wederzijds vertrouwen tussen alle betrokken partijen, waaronder ook verwijzers. Juist door elkaar te blijven vinden en steeds het belang van de jongere centraal te stellen, geloof ik dat we samen het verschil kunnen maken.”

Daar kijkt hij met vertrouwen naar: “Het is een uitdaging om daar een kentering in teweeg te brengen. Dat kan door geduld, groei en expertise. Dat gaat ook gebeuren. Daarin is OASE op de goede weg. OASE komt er wel...”